Hieronder staat zijn web-site en wikipedia pagina..
lunedì 9 maggio 2011
venerdì 6 maggio 2011
Wat doet de bank met ons geld?
Met onze lezingen hebben we wat nieuwe en interessante kennis over het werk van Nederlandse en Belgische banken opgedaan: welke werkzaamheden verrichten ze, wat zijn hun belangrijkste doelstellingen en diensten, en wat soort beleid voor hun werk volgen ze. Toch tijdens de laatste lezing over de KBC-bank, toen de spreker ons vroeg "Wat doet een bank?", waren we een beetje...hoe kan ik dat zeggen...ach ja: sprakeloos!
Ik raad dit filmpje jullie aan: misschien zullen onze twijfelen over het werk van de banken worden weggenomen! :D
Enjoy!
Letterlijke tekst uit de clip
Wat doet een bank met ons geld? Wat banken doen is, dat ze dat geld uitlenen. En ze lenen dat uit aan huishoudens, bijvoorbeeld mensen die een hypotheek willen of aan bedrijven of aan de overheid, op zo’n manier dat het risico heel erg klein is. Dat is de bedoeling? Ja. En dat ze zeker weten, bijna zeker weten, dat ze het geld terugkrijgen. En als banken dat doen, dan werkt het heel goed. En dan krijgen wij dus een beetje rente op het spaargeld? Ja, dat klopt, ja. Maar wat krijgt de bank dan? De bank, die verdient het verschil tussen wat zij vragen, bijvoorbeeld als je een hypotheek neemt, de rente die jij betaalt, dat is wel meer dan wat je krijgt op je spaargeld. Dus het verschil tussen die twee rentes, dat is wat de bank kan verdienen. Ja. En mag de bank dan ook zomaar gewoon al het geld wat ze binnenkrijgt gebruiken om leningen te geven weer aan anderen, alles, of moeten ze ook nog geld in kas houden? Ze mogen bijna alles wat ze binnenkrijgen ook weer uitlenen. Dus ze moeten een klein beetje ervan moeten ze achter de hand houden, in kas, op zijn eigen vermogen, maar bijna alles kunnen ze uitlenen. Maar dat betekent dus ook, dat als ik dus geld op de bank zet, mijn spaargeld, en het wordt uitgeleend door de bank hè, om er iets mee te doen, om daar geld over te maken, dat als ik het met alle andere Nederlanders op één dag weer wil opnemen die ook spaargeld hebben, dat die bank dat dus helemaal niet heeft, dat geld? Ja, dat klopt. Dat is ook een heel groot probleem. Hè, dat je weet, ik vergelijk het altijd met bijvoorbeeld een grote voetbalwedstrijd: als iedereen tegelijk naar de WC gaat, dan loopt het riool over! Ja, dat is ook weer een leuke vergelijking! Maar dat heeft een bank heeft ook dat probleem. Als wij allemaal tegelijk ons spaargeld zouden ophalen, ja, dan gaat op diezelfde dag de bank failliet, omdat die leningen die zij verstrekken zoals een hypotheek, ja, die kunnen ze niet meteen terughalen op dezelfde dag. Dus dat is wat er is gebeurd bij DSB bijvoorbeeld? En laten we eens kijken naar Icesave , wat is daar nou precies gebeurd? Nou, bij Icesave kan je zeggen: daar is datzelfde gebeurd, hè, als we dat probleem nemen van “wanneer gaan spaarders nou hun geld terughalen?”. Nou, normaliter denk ik, dat de meeste mensen niet het financiële nieuws elke dag lezen of het nieuws over Isave bijhouden als hun spaargeld er staat. Maar als er geruchten zijn of als het zeg maar in de pers komt “er gaat iets niet goed in IJsland, dan kan het zomaar in één keer dat vertrouwen weggaan. En dat is bij IJsland heel snel gebeurd. En vervolgens, dan gaat dan iedereen dus zijn geld opnemen en dan heb je een probleem? Ja.
sabato 16 aprile 2011
Belastingvoordeel bieden, is dat maatschappelijk verantwoord? (En aan wie dan?)
Wat zou het betekenen voor de handel tussen Belgie en Italie en tussen Nederland en Italie dat beide Noord-Europese landen zoveel belastingvoordelen bieden aan buitenlandse investeerders.Ik weet dat bijvoorbeeld dat bij het Parmalat-failliesement er enkele in Nederland gevestigde zgn. postbusfirma's zijn. De Nederlandse wet staat dat blijkbaar toe. Hoe zit het met de Europese regelgeving en hoe zit het met de ethische kant van het verhaal, als we weten dat de meeste van die (vaak nep)bedrijven de minder frisse kant van de bedrijven vertegenwoordigen, die vaak zwart geld willen witwassen, etc. (Over maatschappelijk ondernemen gesproken!)
martedì 5 aprile 2011
Bank ratings
Naar aanleiding van de lezing van Van Gerwen zijn we even op het internet gaan kijken hoe dat nou zit met die ratings van de banken, Rabo heeft drie A's volgens onze spreker. We bekijken het zelf.... Maar hebben we nou nog een Europees keurmerk nodig, vragen we ons af.
Hoe solide zijn de banken in Nederland
Velen vragen zich af hoe veilig hun geld bij de bank is. Om daar meer inzicht in te krijgen kijken we naar de kredietratings van kredietbeoordelaar Moody’s
financieel.infonu.nl/.../22392-hoe-solide-zijn-de-banken-in-nederland.html
Ratings Banken
Op gezette tijden worden banken beoordeeld op hun vermogen om op lange termijn hun verplichtingen na te komen. Dit wordt gedaan door verschillende externe partijen. Een van deze partijen is 'Standard & Poors', een andere bekende partij is Moody's. Deze 'kredietbeoordelaars' hanteren een rating systeem dat begint bij D (zeer onbetrouwbaar) tot AAA, ofwel triple A. (zeer betrouwbaar). Hieronder vind u de uitleg van verschillende tussenliggende beoordelingen.
Ook interessant:
lunedì 4 aprile 2011
Trust me. xxx Rabobank
Één nieuwe lezing en één nieuwe man.
Deze keer was Richard van Gerwen aan de beurt, manager van Rabobank International Desk in Italië.
Zeker was het een interessante lezing, goed georganiseerd en redelijk makkelijk te begrijpen. Meneer Van Gerwen heeft inderdaad een duidelijk beeld van de rol
van Rabobank in het algemeen gegeven en een beetje gesproken over de verschillen in cultuur, wat de bankzaken betreft. Natuurlijk waren er af en toe wat woorden die we niet begrepen, maar hij had ook mooie slides gemaakt die onze taak – gewoon volgen en aantekeningen maken – verlichtten en die vol van de kleuren van de bank (en van Nede
rland) waren. Ik kan dus zeggen dat ik het echt leuk vond.
Of tenminste tot op twee na laatste slide over CSR policy. Here we go again – dacht ik. CSR is het Engelse acroniem voor MVO, of beter maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Wikipedia beschrijf het als “een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (profit), met respect voor de sociale kant (people), binnen de ecologische randvoorwaarden (planet): de triple-P-benadering”. Klinkt leuk, eh? Maar ja, ik had al ermee te maken gehad toen ik een rapport over de engelse-nederlandse Unilever geschreven heb en het maakt me altijd sceptisch.
Of tenminste tot op twee na laatste slide over CSR policy. Here we go again – dacht ik. CSR is het Engelse acroniem voor MVO, of beter maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Wikipedia beschrijf het als “een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (profit), met respect voor de sociale kant (people), binnen de ecologische randvoorwaarden (planet): de triple-P-benadering”. Klinkt leuk, eh? Maar ja, ik had al ermee te maken gehad toen ik een rapport over de engelse-nederlandse Unilever geschreven heb en het maakt me altijd sceptisch.
Het maatschappelijk verantwoord ondernemen is, volgens mij, iets typisch van Nederland, een mooi escamotage om klanten aan te trekken. Maar werkt dat ook in Italië? Ik vroeg dat meteen. Kortom was het antwoord “ja”. Echt?!?!?!?
Ik begrijp wel dat Italiaanse nu meer aandacht aan het beschermen van de planeet geven, maar kiezen ze echt een bank of kopen ze de producten van een bepaald bedrijf om deze reden? Eigelijk denk ik dat niet. Misschien ben ik gewoon een beetje pessimistisch, maar dit verhaal van het MVO overtuig me niet. Ik zou een bank of een bedrijf kiezen meer voor de producten dan voor de duurzame activiteiten. Of beter, dat zou ik best doen, maar volgens mij zijn zinnen als “Working together for a safe and sustainable food supply worldwide” nog te utopisch, of zouden we hen vertrouwen?
Linda Tomaselli
(student eerste jaar van de Master in Relazioni Internazionali, Milaan)
venerdì 18 marzo 2011
VERDER UITDIEPEN: keurmerk voor erfpachtcontracten
Hallo allemaal,
ik heb verschillende actuele artikels gevonden, die over een mogelijk keurmerk voor particuliere erfpachtcontracten gaan. De erfpacht (enfiteusi in het Italiaans) is een veel voorkomend vorm van pacht waarbij de pacht niet eindigt als de verpachter sterft. Dardoor heeft de erfpachthouder een positie die bijna gelijk is aan de positie van de eigenaar. Wat is in Nederland gebuerd is dat de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) wilt namelijk de erfpachtcontracten met een keurmerk standaardiseren, omdat banken wat problemen – sinds het begin van de crisis - hebben met het verstekken van hypotheken op huizen met particuliere erfpacht. Een van de oplossing is dus een keurmerk.
Misschien is dit argument een beetje moeielijk, maar volgens mij is het interessant dat er een keurmerk ingevoerd zou worden over iets dat niet echt een dienst of een product is. We hebben niks zoiets in Italië denk ik, of wel?
Als jullie meer over de kwestie willen weten, vinden jullie beneden de links aan de bovengenoemde artikels.
Manuela Borghetti - studente
Keurmerk van banken... Waarom niet?
Naar aanleiding van het artikel “Keurmerk voor kredietverstrekkers krijgt vorm - ’Geldverstrekkers met billen bloot’” dat Michel op ons blog geplaatst heeft, wilde ik eerst een paar terminologische kwesties verduidelijken. Wat is nu precies een KEURMERK? Dat is een kwaliteitsoordeel over een product of dienst afkomstig van een betrouwbare bron. Voor meer gedetailleerde informatie over bv. het nut van een keurmerk en andere keurmerken, zoals de Europese consumentenkeurmerken, verwijs ik naar www.keurmerk.nl .
Maar waar het mij om gaat is het keurmerk van banken. Zoals we hebben gelezen wil Toon Sanders, directeur van de Lage Banken, een keurmerk voor banken op nationaal niveau lanceren om de betrouwbaarheid van kredietverstrekkers ten opzichte van consumenten te garanderen. Maar kan dat ook op Europees niveau? Volgens mij zou dat zeer wenselijk zijn omdat consumenten na de globale kredietcrisis van 2009 de mogelijkheid zouden moeten hebben een betrouwbare bank te kiezen. Of dit één van de taken van de ECB is betwijfel ik. In het Verdrag van Lissabon, waar alle taken van de ECB gedefinieerd zijn staat alleen : “ de ECB zal bijdragen aan het Europese toezicht op financiële instellingen. Maar de ECB heeft op dit moment geen taak in het toezicht houden op individuele financiële instellingen, want dat is een nationale aangelegenheid.”
Volgens mij zou de ECB alleen een coordinerende functie kunnen uitoefenen op Europees niveau waarna er een europese consumentenkeurmerk zou kunnen komen nadat op nationaal niveau banken een keurmerk hebben gekregen. Als je meer informatie over de taken van de ECB wil hebben kan je op www.ecb.int/html/index.nl.html zoeken.
Carlotta Venier
Maar waar het mij om gaat is het keurmerk van banken. Zoals we hebben gelezen wil Toon Sanders, directeur van de Lage Banken, een keurmerk voor banken op nationaal niveau lanceren om de betrouwbaarheid van kredietverstrekkers ten opzichte van consumenten te garanderen. Maar kan dat ook op Europees niveau? Volgens mij zou dat zeer wenselijk zijn omdat consumenten na de globale kredietcrisis van 2009 de mogelijkheid zouden moeten hebben een betrouwbare bank te kiezen. Of dit één van de taken van de ECB is betwijfel ik. In het Verdrag van Lissabon, waar alle taken van de ECB gedefinieerd zijn staat alleen : “ de ECB zal bijdragen aan het Europese toezicht op financiële instellingen. Maar de ECB heeft op dit moment geen taak in het toezicht houden op individuele financiële instellingen, want dat is een nationale aangelegenheid.”
Volgens mij zou de ECB alleen een coordinerende functie kunnen uitoefenen op Europees niveau waarna er een europese consumentenkeurmerk zou kunnen komen nadat op nationaal niveau banken een keurmerk hebben gekregen. Als je meer informatie over de taken van de ECB wil hebben kan je op www.ecb.int/html/index.nl.html zoeken.
Carlotta Venier
Iscriviti a:
Commenti (Atom)