Één nieuwe lezing en één nieuwe man.
Deze keer was Richard van Gerwen aan de beurt, manager van Rabobank International Desk in Italië.
Zeker was het een interessante lezing, goed georganiseerd en redelijk makkelijk te begrijpen. Meneer Van Gerwen heeft inderdaad een duidelijk beeld van de rol
van Rabobank in het algemeen gegeven en een beetje gesproken over de verschillen in cultuur, wat de bankzaken betreft. Natuurlijk waren er af en toe wat woorden die we niet begrepen, maar hij had ook mooie slides gemaakt die onze taak – gewoon volgen en aantekeningen maken – verlichtten en die vol van de kleuren van de bank (en van Nede
rland) waren. Ik kan dus zeggen dat ik het echt leuk vond.
Of tenminste tot op twee na laatste slide over CSR policy. Here we go again – dacht ik. CSR is het Engelse acroniem voor MVO, of beter maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Wikipedia beschrijf het als “een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (profit), met respect voor de sociale kant (people), binnen de ecologische randvoorwaarden (planet): de triple-P-benadering”. Klinkt leuk, eh? Maar ja, ik had al ermee te maken gehad toen ik een rapport over de engelse-nederlandse Unilever geschreven heb en het maakt me altijd sceptisch.
Het maatschappelijk verantwoord ondernemen is, volgens mij, iets typisch van Nederland, een mooi escamotage om klanten aan te trekken. Maar werkt dat ook in Italië? Ik vroeg dat meteen. Kortom was het antwoord “ja”. Echt?!?!?!?
Ik begrijp wel dat Italiaanse nu meer aandacht aan het beschermen van de planeet geven, maar kiezen ze echt een bank of kopen ze de producten van een bepaald bedrijf om deze reden? Eigelijk denk ik dat niet. Misschien ben ik gewoon een beetje pessimistisch, maar dit verhaal van het MVO overtuig me niet. Ik zou een bank of een bedrijf kiezen meer voor de producten dan voor de duurzame activiteiten. Of beter, dat zou ik best doen, maar volgens mij zijn zinnen als “Working together for a safe and sustainable food supply worldwide” nog te utopisch, of zouden we hen vertrouwen?
Linda Tomaselli
(student eerste jaar van de Master in Relazioni Internazionali, Milaan)
Wat zou het betekenen voor de handel tussen Belgie en Italie en tussen Nederland en Italie dat beide Noord-Europese landen zoveel belastingvoordelen bieden aan buitenlandse investeerders.